Ölüm ve Pusula, Borges

Tanrının El Yazısı
s. 47

Karanlıkta yattığım yılların sayısını unuttum;
bir zaman genç, bu zindanda volta atabilen
benken, şimdi beklemekten, hem de ölüm
oturuşunda, tanrıların kararlaştırdığı yazgımı
beklemekten başka bir şey elimden gelmiyor.
Zamanında, ışıltılı, oluklu bıçağımla kurbanların
göğsünü deşmiştim, oysa şimdi, bir büyü
yardımıma yetişmezse, şu toz-topraktan
yekinecek gücüm yok.
Piramidin yakıldığı gece, görkemli atlardan
inen adamlar, beni kızgın demirlerle dağladılar,
gizli bir hazinenin yerini almak istediler
ağzımdan. Tanrının putunu gözlerimin önünde
yere çaldılar ama tanrı beni bırakmadı, ben de
işkencelere sessizce katlandım. Beni
kamçıladılar, hırpaladılar, sakat bıraktılar ve
neden sonra ölümlü yaşamım süresince asla
dışına çıkmayacağım bu zindanda gözlerimi
açtım.